กลุ่มนินจาโทกาคูชิ
โรงเรียนโทกาคูชิเป็นโรงเรียนสอนศิลปะวิชานินจา เมื่อจบหลักสูตรแล้วก็จะมีไดเมียวมาจ้างไป โดยส่วนมากจะเป็นไดเมียวจากแคว้นคันโตและโคอุชิเนตุ โดยเฉพาะแคว้นชินเก็น (ปัจจุบันคือจังหวัดยามานาสิ) ที่มีกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคสมัยนั้นก็จ้างนินจา “ซัปปะ” หรือ “รัปปะ” จากโรงเรียนโทกาคูชิแห่งนี้อีกด้วย
ชื่อของนินจาซัปปะและรัปปะนั้น แตกต่างจากชื่อเรียกนินจาของทางตระกูลอิงะและโกคะ ซึ่งตระกูลเหล่านี้จะเรียกว่านินจาของพวกเขาว่าชิโนบิ โดยความหมายของชื่อซัปปะ (忍者)ในภาษาจีน ตัวแรกหมายถึงหัวใจและถูกสลักอยู่ที่ด้ามของดาบ ส่วนตัวอักษรต่อไปหมายถึงแนวทางปฏิบัติของนินจา ซึ่งนินจาจะต้องอดทนต่อการทำภารกิจต่างๆ และหน้าที่หลักของซัปปะก็คือสายลับที่คอยล้วงความลับหรือข้อมูลสำคัญๆต่างๆของทางข้าศึกเพื่อมาบอกให้ฝ่ายนายจ้างของตน
ว่ากันว่าโรงเรียนที่ไดสุเกะ นิสินะ เคยเล่าเรียนวิชาชูเก็นโดนั้นอยู่ที่ภูเขาโตกาคูชิ เขาได้รับใช้ “โยชินากะ คิโซ” ผู้นำแคว้นคิโซในขณะนั้นจนกระทั่งหมดยุคสมัยฮีเอียน หลังจากนั้นตระกูล “ชินเก็น ทาเคดะ” จึงได้ขึ้นมามีอำนาจและปกครองแคว้นนั้น ตระกูลทาเคดะเป็นตระกูลเก่าแก่และมีอำนาจชองเมืองชินาโนะ หรือจังหวัดนากาโนะในปัจจุบัน ประกอบไปด้วย 3 ครอบครัว ได้แก่ อันโนะ เนซึ และโมชิซูกิ ซึ่งตระกูลซานาดะนั้นได้แยกตัวออกมาจากตระกูลโมชิซูกิ นอกจากนี้คนของตระกูลโมชิซูกิยังเป็นหัวหน้าของกลุ่มนินจาโกคะอีกด้วย นินจาทั้งสองกลุ่มนี้จึงมีการแลกเปลี่ยนศิลปะวิชาระหว่างสองกลุ่มนี้อีกด้วย แต่เมื่อตระกูลทาเคดะได้ถูกเอาชนะโดยกองทัพของ “โนบุนางะ โอดะ” ตระกูลที่เข้ามารับช่วงต่อจึงได้แก่ตระกูลซานาดะนั่นเอง
ที่กลางเมืองโทกาคูชิมีศาลเจ้าตั้งอยู่ และมีตำนานเล่ากันว่ามีนักบวชรูปหนึ่ง ชื่อว่า “กาคูมอน” ได้ขังสัตว์ประหลาดเก้าหัวเก้าหางไว้ในถ้ำที่ถูกปิดผนึกไว้ด้วยหินและอาคมในช่วงกลางสมัยปี ค.ศ. 800 จากตำนานนี้เราก็สามารถทราบได้ว่าดินแดนแห่งนี้ก็เป็นดินแดนที่ศักดิ์สิทธิ์อีกแห่งหนึ่งเช่นกัน ที่เมืองนี้ยังประกอบไปด้วย “เทนได” “ชิงอน” และ “มิกเกียว” ซึ่งทั้งสามแห่งนี้เป็นโรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดอีกด้วย
ภูเขาอิอิซูนะที่อยู่ติดกับภูเขาโทกาคูชิเป็นสถานที่โด่งดังอีกแห่งหนึ่ง เนื่องจากมีตำนานของผีจมูกยาวหรือ “เท็งงู” นั่นเอง นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงตำนานเวทย์มนต์ของที่อิอิซูมะอีกด้วย โดยตำนานกล่าวว่ามีนักพรตรูปหนึ่งได้เดินทางไปที่ภูเขาอิอิซูมะแห่งนี้และได้รับเวทย์มนต์มาจากเท็งงูที่เรียกว่าเวทย์มนต์อิอิซูนะ ประกอบไปด้วยคูดะ (Kuda) และคิตูเนะ (Kitune) โดยคูดะก็คือกล่องหรือท่อ และคิตูเนะก็คือสัตว์ขนาดเล็ก นอกจากนี้ในความหายของชาวญี่ปุ่นคิตูเนะยังหมายถึงวิญญาณที่ชั่วร้าย โดยเวทย์มนต์นี้จะเกี่ยวกับการใช้สัตว์ขนาดเล็ก เช่น พังพอนหรือหนูป่าที่เลี้ยงไว้โจมตีทำให้ศัตรูบาดเจ็บและดูดกลืนพลังชีวิตของศัตรูได้อีกด้วย และเวทย์มนต์นี้ก็เป็นที่โด่งดังและแพร่หลายในหมู่นินจาและซามูไรในยุคสมัยนั้นอีกด้วย
จากที่กล่าวมา ทำให้เรานึกถึงเวทย์มนต์ที่มีความคล้ายคลึงกับเวทย์มนต์ของอิอิซูมะ นั่นก็คือเวทย์มนต์ดำของบาหลี ที่ผู้ที่ทำเวทย์มนต์ดำจะเข้าไปที่บ่อน้ำในป่าลึกในยามค่ำคืนและได้แปลงกายเป็นสัตว์ ซึ่งตรงจุดนี้เองที่มีความเหมือนของเวทย์มนต์ทั้งสอง ซึ่งถ้าคุณสนใจในเวทย์มนต์ดำของบาหลี คุณสามารถเข้าไปรับชมได้ที่ทาง Youtube
「聖護院入峯」著・江馬務／画・中島荘陽：Original here
พวกคุณทราบไหมว่าชูเก็นโดคืออะไร? เราจะอธิบายให้พวกคุณเข้าใจเอง ลึกเข้าไปในป่าโตกาคูชิ มีแค่พระป่าของนิกายชูเก็นโดเท่านั้นที่สามารถร่ำเรียนวิชาของนินจาได้ ผู้ที่ก่อตั้งนิกายชูเก็นโดคือ “เอ็นโนเกียวอูจา” เขาได้ศึกษาพุทธศาสนาตั้งแต่สมัยเยาวัยและการนั่งบำเพ็ญในป่าลึกจนกระทั่งได้รับพลังจากพระเจ้า เล่ากันว่าเอ็นโนเกียวอูจา สามารถเดินบนทะเลและเหาะเหินเดินอากาศได้ เอ็นโนเกียวอูจาได้เคยเตือนชาวบ้านของหมู่บ้านยามาดะ (ปัจจุบันคือจังหวัดอิวาเตะ) ให้ขึ้นไปอาศัยอยู่บนภูเขาสูงเพื่อหนีจากซึนามิ และชาวบ้านก็เชื่อและปฏิบัติตามคำแนะนำมากว่า 1,300 ปีและคุณเชื่อไหมว่าหมู่บ้านนี้ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและซึนามิเลย นอกจากนี้ยังมีพระป่าของนิกายชูเก็นโดที่มีชื่อเสียงได้แก่ “ยามาบูสิ” ที่ได้ฝึกฝนทั้งทางร่างกายและจิตใจในหุบเขาแห่งนี้ เขาได้ฝึกฝนอย่างหนักและได้รับพลังเหนือธรรมชาติ นั่นคือ การสวดมนต์เพื่อขอฝน และการสวดมนต์เพื่อรักษาอาการเจ็บป่วยเพื่อช่วยเหลือผู้คน
